เพื่อการกุศล นิ่มป่าแดง...ตามอ่านประสบการณ์จริง

ผมขอเป็นกำลังใจให้พี่นิ่มครับ ผมขอให้"คุณแม่"ของพี่นิ่มมีร่างกายที่แข็งแรง และปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บต่างๆครับ ผมขอให้คุณบารมีคุณพระ คุณเจ้า และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงคุ้มครองให้คุณแม่ของพี่นิ่มหายป่วยโดยไว.... ครับ

 

ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยสิ่งศักดิ์สิทธิ์และคุณงามความดีที่
พี่นิ่มได้กระทำขอจงช่วยคุ้มครองให้คุณแม่ของพี่นิ่ม
สุขภาพแข็งแรงโดยเร็ว

 

ว่านไพลดำ จะมีลักษณะเหมืนว่านไพลทั่วไป แต่จะมีสีดำทั้งต้น(ไม่ใช่ม่วง)
และดำกระทั้งดิน
หากพบเจอในป่า จะเห็นว่าบริเวณโดยรอบพื้นจะแข็งเป็นหิน ขุดไม่ได้ ต้องใช้วิธีกู้

ว่านไพลดำที่พี่นิ่มได้มาจากอาจารย์สัมฤทธิ์นี้ เป็นสมบัติตกทอดจากทวดมอบให้ปู่
จากปู่มอบให้พ่อ จากพ่อสู่รุ่นลูก ทั้งตำราการปลูกการกู้

แต่อาจารย์สัมฤทธิ์ไม่ทันได้เรียนรู้จากพ่อของท่าน ด้วยวัยเพียง13ปี
ตัวว่านจึงจำศีลอยู่ในภาวะนั้นมา แม้จะเรียนรู้จากตำราแล้วก็ยังไม่สำเร็จ

จนกระทั่งได้มาพบพระสายหลวงปู่มั่น คือ หลวงปู่ผาง จิตตคุตโต

หลวงปู่ผาง ท่านบอกเคล็ดในการทำให้ดินร่วนซุยพอที่จะกู้ว่านที่จำศีลอยู่
และจากนั้นก็เริ่มต้นสำนักชัยภูมิขึ้นมาอีกครั้ง

ผมเคยได้รับโทรศัพท์จากพี่ลายสะลอง สมาชิกอาวุโสในเวป แฟนคลับผมคนหนึ่ง
เล่าเรื่องเพื่อนรุ่นพี่ ไปซื้อที่แถวชายแดนเขมร แล้วไปเจอดงว่านผีโพงเข้า

เย็นๆดึกๆ จะมีดวงไฟวิ่งวนหากินอยู่แถบนั้น ผมเองก็อยากเห็น เลยให้แกบันทึกภาพให้หน่อย
เจ้าของที่ก็ว่าเป็นกังวล เพราะที่บ้านมีเด็กเล็ก เคยเอาลูกน้องไปซุ่มเพราะกลัวว่าจะเป็นโขมย
แต่ดวงไฟกลับวิ่งเข้าหา พากันวิ่งสวนราบไม่ต้องไถ

เตรียมๆ อยู่จะเอาพระอาจารย์พิจารณ์ท่านไปกู้ ตัวว่านก็พาลหายไปอย่างไร้ร่องรอยไม่มีปี่มีขลุ่ย

เลยให้นึกถึงเรื่องเพชรพระอุมา ที่ตาบุญคำพาลูกหาบและคณะไปพำนักใกล้ว่านผีโพงกับว่านไพลดำ
รพินทร์พระเอกของเรื่องก็ต่อว่า เพราะว่านผีโพงบางคนก็เรียกว่านกระสือ จะมีอาถรรพ์อยู่ ไปถูกไปโดนไม่ได้เลย

แต่ตาบุญคำแกว่า ว่านไพลดำมันแก้กันได้

หนุมานรุ่นแรกของพี่นิ่ม จะหนักว่านไพลดำกับผงพรายกุมาร เรื่องอยู่ปืนจึงขึ้นชื่อมาก

แต่ถึงพระรุ่นไหนก็จะมีว่านไพลดำนี้ผสมอยู่ เพราะเมื่อแรกอาจารย์สัมฤทธิ์ไม่ห่วงเลย
แต่ปัจจุบัน แค่จุดเดียวที่จะสักที่ไหล่ก็ 5,000 บาท แล้วครับ

ไว้ใครอยู่ใกล้ชัยภูมิ จะส่งลายแทงไปให้งานไหว้ครู

 

พี่หนุ่มเรื่องว่านไพลดำนี้สนุกและมีความรู้มากมายเลนครับ ไม่ได้ไม้ต้องไปหลงกันที่ขายกันตอนนี้

 

เสือและพระปิดตาทรงเมตตาก็มีว่านไพลดำ ผสมเช่น แต่อาจไม่เข้มข้นเหมือนรุ่นแรกหนุมาน ถูกต้องไหมครับเพราะของหายากมากกก
ถ้าหมดรุ่น อ สัมฤทธิ์สงสัยจะหาคนที่ปลูกและกู้ได้ยากยิ่งอีก หรืออาจหมดเลยก็ได้ไหมครับ

 

การหุงข้าวทิพย์ไพลดำ
1.หม้อดินสองใบ
2.เทียนขาว 1 เล่ม
3.ดอกไม้ขาว 1 ดอก

หม้อดินใบแรก ใส่น้ำ-ข้าวสารยกขึ้นตั้งใฟ เอาเทียนเอาดอกไม้มาวางพาดค้ำเตาไฟ
เอาว่านไพลดำ มาขีดที่ฝาหม้อด้านบน(นอกหม้อ)

หม้อใบที่สอง ใส่น้ำ-ข้าวสาร ใส่ผงดินและผงว่านฯ 1 ช้อน ยกขึ้นตั้งไฟ

รอจนเทียนที่วางค้ำเตาไฟละลายหมด ข้าวก็สุกพอดี


ข้าวจากหม้อดินใบที่สอง จะออกม่วง (ก็ไม่แปลกใจ เพราะมีส่วนผสมของว่านกับดินว่านที่ดำอยู่แล้ว)
ข้าวจากหม้อดินใบแรก กลับจะดำยิ่งกว่า(ดำสนิท) อันนี้น่าแปลกใจ

ข้าวทิพย์ฯนี้ จะถือเป็นยาอายุวัฒนะ บำรุงร่างกายรักษาโรค
มีพิธีฯทุกปีในงานวันไหว้ครู และไม่เป็นการพาณิชย์

ใครอยู่ใกล้ จะบอกลายแทงให้

 

ใครก็ไม่รู้ บอกว่า "เหล็กไหลไพลดำ" เป็นของคู่กัน
ถ้ายังมีคนหาเหล็กไหลเจอ ก็น่าจะมีคนหาไพลดำเจอครับ แต่เจอแล้วจะมีปัญญาเอามาได้หรือเปล่า...อีกเรื่อง
หามาได้ จะแท้หรือเปล่า...อีกเรื่อง

ไพลดำที่ไม่มีคนดูแล จะอยู่ในภาวะจำศีล ถ้าหาใครมาเรียนวิชานี้ไม่ได้ ก็คงเป็นตำนานครับ แต่อย่างน้อยรุ่นเราก็ทันได้เห็นได้ยินได้สัมผัส

แต่เชื่อเถอะครับ ประกันชีวิตฯ "เครมได้"
ไม่เชื่อ...อย่าประมาท

 

สนใจครับ ถ้าบอกว่าชัยภูมิคงไม่ไกลนัก ขอพิกัดด้วยครับผม

 

เอาไว้ไปด้วยกัน จะให้เจอพี่นิ่ม แกกว้างขวาง เผื่อจะได้ฝากฝั่งในหน้าที่การงานได้ด้วย

เอาไว้ไปด้วยกันดีกว่าครับ เพราะงานที่ผ่านมาพี่นิ่มไม่ว่าง ก็เลยชวด แฟนคลับผมก็ชวดไปด้วยเหมือนกัน งานหน้าสักน้ำมัน แช่ว่าน คนอาจจะเยอะกว่าทุกปี แต่สนุก...เพราะลองแทงกันเล่นๆในงาน แต่กลับบ้านลองให้แฟนแทงเล่นก็ไม่รู้จะสนุกหรือเปล่า

คุณอ๊อดไปสักน้ำมันมาแล้ว แทงกันในงานก็เหนียวอยู่ แต่กลับมาแล้วไม่เคยมีประสพการณ์ที่ต้องเจ็บเลือดกระฉูด ก็เลยยังไม่ปักใจ ...พี่จะไป ก็เอาปืนไปด้วยละกัน สมัยก่อนแกยอมให้ยิงต้นว่านเลยเชียว แต่เดี๋ยวนี้น่าจะเลิกแล้ว (แต่ถ้าไปพร้อมพี่นิ่ม ก็ไม่แน่ แกรักกันอยู่)

บรรพบุรุษของอาจารย์สัมฤทธิ์ ได้ทำข้่าวทิพย์เก็บไว้จำนวนมาก จากบันทึกประจำตระกูล(เมืองศรีโคตร พระตะบอง)
บันทึกให้นำออกมาใช้ เมื่อคราวเกิดโรคระบาด

กาลเวลาที่ผ่านไปนานปีจากรุ่นสู่รุ่น ทำให้ข้าวทิพย์ที่หุงไว้กลายสภาพเป็นหิน
แต่ในตำราที่ตกทอดมา ก็มีวิธีทำให้ข้าวที่แปรสภาพนี้ กลับมาสู่ข้าวสวยเหมือนเดิมได้
แต่ตำราในส่วนนี้ได้ขาดหายไป วิชาดังกล่าวจึงสูญขาดผู้สืบทอดไปด้วย
อาจารย์สัมฤทธิ์ ท่านเลยเอาส่วนที่เกาะกันจนเป็นหินนั้น มาแกะเป็นองค์พระฯให้ลูกศิยษ์ได้ใช้
ใครสนใจก็ไว้รองานไหว้ครู

....................
เหล็กไหลที่พี่นิ่มได้มา 9 ชนิด + ไพลดำที่กล่าวถึง = ของหายาก

ได้แล้วก็เอามาใช้เถิดครับ

 

"เอาไว้ไปด้วยกัน จะให้เจอพี่นิ่ม แกกว้างขวาง เผื่อจะได้ฝากฝั่งในหน้าที่การงานได้ด้วย"

ชอบข้อความนี้มากๆ หากเป็นดังว่า เหล็กไหล-ไพลดำ คงจะเป็นพระรองไปเสียแล้ว

ช่วยส่งข่าวล่วงหน้าก่อนถึงวันงานสักหน่อยก็จะดีครับ จะได้จัดการตัวเองได้ถูกต้อง ตั้งแต่เดือนตุลาปีก่อนจนถึงบัดนี้ คิวยาวและชุลมุนพอๆกับว่าทีผู้ว่า กทม.....

 

เมื่อปลายปี มีผู้กำกับฯโดนย้ายเข้าเมือง (น่าจะรุ่ง)
แต่เจ้าตัวอยากอยู่ใกล้แม่ ไม่อยากรุ่ง วานให้พี่หนู(ทนายเอก)ช่วยหน่อย เพราะสนิทกันดีกับผู้บัญชาการภาคฯ น่าจะพอคุยกันได้ เรียนรุ่นเดียวกันมาหลายปี เรียกชื่อเล่นภาษาพ่อขุนฯกันได้

แต่ ผบ.ภาคฯ งานท่านยุ่ง พี่หนูก็ร้อนใจ พี่นิ่มก็ร้อนใจกลัวเพื่อนจะโดนย้าย กลัวพี่หนูจะเสียเพื่อน เลยต้องลงมือเอง.....

เพื่อนรุ่นเดียวกันโดนย้ายลงใต้ ไม่กลัวตาย แต่กลัวห่างลูกห่างเมีย ขอลงขันช่วยเพื่อนลงใต้
พี่นิ่มจัดให้ ในฐานะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำรุ่น....

พี่นิ่มเพื่อนเยอะก็เพราะแบบนี้ ไม่รับปากใครว่าจะช่วยได้ แต่เมื่อช่วยแล้วก็ไม่ยอมทิ้ง เอากันจนกว่าจะหมดหวัง ใครๆถึงรักแก

เรื่องวิ่งเต้นไม่ต้องพูดถึง แกไม่ขออะไร แกขออย่างเดียว...ขอให้ถึงมือ"นิ่มป่าแดง"

เรื่องคิวในหน้าที่การงาน ผมเห็นต่างจากคิวผู้ว่ากทม. เรื่องเทคนิคหาเสียงหรือนโยบาย เป็นเทคนิคอย่างหนึ่ง แต่สิ่งที่คนกรุงเทพฯอย่างผมอยากได้หรืออยากบอกคือ

"คนกรุงเทพฯไม่ใช่ขอทาน อะไรฟรีๆไม่ต้องบอกต้องย้ำ ค่ารถค่าเรือสองบาท ห้าบาท มีปัญญาจ่ายเองได้ แต่เด็กโดนรถชนแทบทุกวัน แค่ขอทางเท้าคืนมาจะได้ไหมครับ...ท่านฯ"

 

เพื่อนเขียนถึงเพื่อน
ความว่า

สมัยเด็กตอนที่นิ่มเรียนที่โรงเรียนป่าแดง เสื้อผ้าชุดนักเรียนของนิ่ม ไม่ว่าเสื้อหรือกางเกง จะกลีบโง้งทุกวัน ผิดกับของเราไม่เคยรีด จะรีดทีก็ต้องใช้เตารีดถ่าน เอาถ่านไม้ใส่ รอให้เตาร้อนแล้วรีบ เวลาถ่านแตกก็จะกระเด็นไปถูกเสื้อขาว ไม่ไหม้เป็นรูก็ดำเป็นจุดๆ เตาก็ดำ ถ้าเตาร้อนไปก็ต้องเอาใบตองมาชุบน้ำแล้วใช้เตารีดทับไว้ให้เย็นลง ไม่อย่างงั้นเสื้อจะไหม้ (จะรีดก็เวลาโรงเรียนตรวจเครื่องแต่งกายให้คะแนนเท่านั้น ) พักกลางวันเด็กที่อยู่ตลาดก็จะออกมากินข้าวที่บ้าน บ่ายโมงก็จะกลับไปเรียนเป็นอย่างนี้ทุกวัน นิ่มงัดข้อเก่งมาก ถ้าพูดถึงนิ่มสมัยนั้น ทุกคนจะต้องนึกถึงแชมป์งัดข้อประจำตลาด ประจำโรงเรียนเลยครับ

ช่วงเรียนที่โรงเรียนบ้านบึงมนูญวิทยาคาร นิ่มก็จะขับรถมาสดา 12 แรงเก่าๆ ไปเรียนหนังสือ โดยมีเด็กนักเรียนหญิงที่อยู่ป่าแดงนั่งรถไปด้วยทุกวัน เก็บเงินค่ารถเดือนละ 150 บาท (ถ้าจำไม่ผิด) ที่สำคัญรถเก่ามาก บางครั้งรถเสียก็มี เพื่อนไปเรียนกันไม่ทัน แต่ที่สำคัญที่สุดคือ สะพานข้ามคลองโป่งมะขาม เป็นสะพานไม้ จะพังมิพังแหล่ เวลาจะข้ามถนนทีจะต้องลงไปเล็งว่าล้อหน้าตรงกับสะพานไม้ที่วางเรียงกันอยู่ไหม แต่ก็ไม่เคยมีอุบัติเหตุซักที สมัยก่อนรถก็ยังไม่มี พรบ. ถ้ามาคิดย้อนหลังน่ากลัวมากถ้าเกิดอุบัติเหตุไปอะไรจะเกิดขึ้น แต่นิ่มขับรถเป็นตั้งแต่เด็กๆ ชับรถเก่งมาก ขับเป็นทุกอย่างยกเว้นรถถังล่ะมั่งที่น่าจะขับไม่เป็น

คราวหน้าพบกันใหม่ ยังเหลือวีรกรรมที่พี่นิ่มกับพี่ทำด้วยกัน คิดได้แล้วว่าจะเอาเรื่องอะไรดี รอต่อคราวหน้านะครับ พ.ต.ท.วินัย ตระกูลไทย ครับ

 

พี่นิ่มโทรฯเข้ามา เลยขอรายละเอียดเรื่องไพลดำเพิ่มเติม
ได้ข้อมูลว่า แต่ก่อนเมื่อ 7-8 ปีก่อน ได้ไพลดำจากอาจารย์สัมฤทธิ์มาเยอะ
ได้สักน้ำมันว่านฯ 5-6 ครั้ง

และไม่ใช่แค่ไพลดำ ยังมีของทนสิทธิ์ของวิเศษอีกหลายชิ้น (ของทุกชิ้น เป็นของจริง)
ยกตัวอย่าง(ขอบันทึกกันลืม)
-ปรอท หลวงปู่ลมัย
-กบจำศีล(ตายพราย) หลวงปู่จันทร์ วัดป่าบ้านยาง
-เหล็กไหล(หลายตระกูล)
ฯลฯ

ผมงง เรื่องกบจำศีล มันเป็นอย่างไร
ได้คำตอบว่า คนอีสานเรียกกบในรู(จำศีลจนตาย) ทุกวันเพ็ญ จะมีเสียงร้องจากในรู(ทั้งที่มันตายไปแล้ว) เอาปืนยิงจะไม่ออก เอามาทำเป็นเครื่องรางจะดีทางเสน่ห์ด้วย

ตอนนี้ของอยู่ที่วัดเนินสี่ มีพระฯเจริญพุทธมนต์กว่า 100 รูป และกำลังจะเดินทางอีก ผมนัดพี่นิ่มไว้แล้ว คงไม่เบี้ยวอีกแน่
....................

***มีคนโทรฯหาพี่นิ่ม จะขอแบ่งน้ำมันฯ พี่นิ่มถึงได้โทรฯหาผม
ฝากว่า "หากใครอยากได้อะไร ให้ติดต่อหนุ่มทิพย์"
แต่ผมอยากบอกว่า "ใครอยากได้ฟรี ให้ติดต่อพี่นิ่ม" แต่อย่าติดต่อทางโทรศัพท์ แกไม่สะดวกและไม่ชอบมากๆ ยิ่งช่วงนี้แกต้องแบ่งเวลาไปดูแลคุณแม่ ยิ่งต้องระวังเรื่องโทรศัพท์ให้มาก เพราะจะเป็นการรบกวนทั้งตัวแกและคุณแม่ที่ป่วยอยู่ด้วย

พี่นิ่มฝากขอบคุณสมาชิกทุกท่านที่แสดงความเป็นห่วง

ขอบคุณครับ

 

''เอาไว้ไปด้วยกัน จะให้เจอพี่นิ่ม แกกว้างขวาง เผื่อจะได้ฝากฝั่งในหน้าที่การงานได้ด้วย''
อย่าลืมแจ้งเนิ่นๆหน่อยนะครับคุณทิพย์เผื่อจะมีสมาชิกแก๊งเพิ่มร่วมเดินทางครับ ขอบคุณครับ

 

ฟังเรื่องอาจารย์สัมฤทธิ์ อยากรู้เลยไปหาต่อนะครับ


แต่เจอเขาบอกว่า ใครอยากได้วัตถุมงคลที่ทำจากว่านไพรดำ มีให้บูชาครับ แล้วแต่ประเภทหรือขนาด ราคาตั้งแต่ พันบาทขึ้นไป ถึง แสนบาท ถ้าบูชาผงบดจากราก และใบ กรัมละ หนึ่งพันบาทครับ อย่างนี้ต้องไปพร้อมคุณหนุ่มทิพย์ดีกว่า จะได้บูชาราคาพิเศษ

 

ขอบคุณเรื่องรูปครับ

ตอนนี้มีราคา เพราะอาจารย์สัมฤทธิ์ท่านกำลังสร้างวัดประจำตระกูล
อีกทั้งตอนนี้มีการอ้างชื่ออาจารย์สัมฤทธิ์หรือมวลสารไพลดำกันเพื่อสร้างชื่อกับฐานะ.... อะไรก็ตาม ที่มีเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง ต้องพิจารณาให้มาก เพราะเป็นจุดสตารท์ของการละเมิดศีล5

 

อ้อเข้าใจแล้วครับ ปัจจัยนำมาสร้างวัดประจำตระกูลนี่เอง มาร่วมสร้างวัดกันนะครับ จากรังสิตไปบ้านท่านอาจารย์ตั้ง 400 กว่าโล นิดเดียวก็ถึงขอนแก่นแล้ว นึกว่าอยู่ใกล้ๆ นำข้อความมาอ่านต่ออีกหน่อย

 

ไปด้วยคนครับ

 

ปกติ ท่านจะจัดไห้วครูประมาณเมื่อไหร่ครับพี่หนุ่ม พอทราบไหม พิมพ์ในเน็ตว่าว่า พิธีไห้วครู อาจารย์สัมฤทธิ์แต่ไม่ขึ้นนะครับ

 

ขอลายแทงด้วยฅนครับ