หน้า 14 ค.ห. 9 ขึ้นมา พ.ศ. 2462 ประเทศไทยก็มีนายช่างแก้วทหารเรือแล้ว (ที่สามารถสร้างพระแก้ว 25 พุทธศ

สำรองพื้นที่

 

สารบัญ

หน้า 12 ตั้งแต่ ค.ห. 3 ขึ้นมา วิธีเลือกพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่ผ่านการทำผิวมาแล้ว

 

ค.ห. 3

วิธีเลือกพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่ผ่านการทำผิวมาแล้ว

ก่อนอื่น ผมขอแบ่งคนที่ต้องการเลือกพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษออกเป็น 2 ประเภท คือ

1. ประเภทของผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น*

2. ประเภทของผู้เลือกที่ยอมรับได้แทบทุกอย่าง ขอเพียงเป็นเพียงแค่พระพุทธรูปที่ทำจากแก้วเท่านั้น

 

ค.ห. 4

1. ประเภทของผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น*

ผมขอเรียกบุคคลในข้อ 1. นี้ว่า 1. นะครับ คือก่อนอื่นเอาแต่ว่า อยากได้ของแท้เท่านั้น โดยยังไม่รู้มาก่อนเลยว่า ที่แท้จริง ยังมี 1.1, 1.2, 1.3 และอื่นๆ ดังที่ผมจะได้อธิบายต่อไปว่า 1.1 คืออะไร 1.2 และ 1.3 และ 1.4 คืออะไร

 

ค.ห. 5
วันนี้ผมขอตัวไปพักผ่อนก่อน แต่ก่อนไปพักผ่อน ผมขอลองยกตัวอย่าง 1.1 ในความหมายของผม เผื่อใครจะเห็นด้วยกับผมบ้าง

1. ประเภทของผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น

1.1 ประเภทของผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น โดยรู้ความจริงว่า พระแก้ว 25 พุทธศตวรรษ ไม่ใช่มีแค่การปลุกเสกในปี พ.ศ. 2500 พิธีนั้นพิธีเดียว เพราะผมเป็นหัวหน้าทีมช่างแก้วที่กดปั๊มสร้างพระแก้วด้วยตัวผมเอง คืออยู่ในโรงงานหลอมทรายเป็นแก้ว และอยู่ตลอดทุกช่วงของการสร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษจากหลายๆสำนัก แทบทุกรุ่น ทุกขนาด ทุกสีเนื้อแก้ว แทบทุกแม่พิมพ์เหล็กที่ตีคำว่า "ชื่อประเทศต่างๆ" ในช่วงปี พ.ศ. 2516 - 2520 คือผลิตหลังพิธีในปี พ.ศ. 2500 ไปแล้วสิบกว่ายี่สิบกว่าปี แล้วจะบอกว่า เข้าพิธี 2500

 

ค.ห. 6
มาต่อกันครับ
1.2 ประเภทของผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น โดยรู้ความจริงว่า พระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่ตีคำว่า "ประเทศต่างๆ" ความจริงคืออะไร ไม่มีใครบอกใคร

เมื่อ พ.ศ. 2497 องค์การแก้วสร้างโรงงานแก้วเสร็จแล้ว ในขณะเดียวกัน เจ้าของโรงงานแก้วในจีนแผ่นดินใหญ่ได้อพยพ หนีสงคราม หอบเงินข้ามน้ำข้ามทะเลมาเปิดโรงงานแก้วในประเทศไทยจำนวนหลายโรงงาน สร้างโรงงานเสร็จ พ.ศ. 2497, 2498, 2499 จำนวนมากนับเกือบสิบโรงงาน โรงงานแก้วต่างเหล่านี้อยู่ที่ตรอกโรงแก้ว เรื่อยมา วงเวียนใหญ่ เรื่อยมาบนถนนเพชรเกษม เรื่อยมาถึงบางแค เต็มไปหมด เป็นโอกาสดีที่คนแถวๆสี่แยกบ้านแขกจะเปิดสำนักสร้างพระแก้ว ถนนเจริญนคร และอื่นๆ มีพ่อผมคนเดียวที่อยู่วัดตึก (วัดชัยชนะชนะสงคราม)ที่ไม่ได้ทำธุรกิจสร้างพระแก้ว แต่เข้าโรงงานแก้วไปสร้างโคมไฟโป๊ะแก้ว แล้วไปรู้จักเจ้าของสำนักต่างๆเพราะเส้นทางการสร้างชิ้นงานแก้วตามโรงงานแก้วต่างๆ

เอาเป็นว่าโรงงานแก้วมีให้เลือกใช้มาก่อน พ.ศ. 2500 และมีจำนวนเยอะมาก เกือบสิบโรงงานแล้วเก่งมาแล้วทั้งนั้น ต่อมาขยายเป็น 25 - 26 โรงงานประมาณปี พ.ศ. 2506 - 2508 คุณพ่อผมไปเซ้งโรงงานแก้วที่เขาเปิดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2508 โดยเซ้งมาในปี พ.ศ. 2516*

หมายเหตุ
* = เอาไว้ผมจะเล่าว่า ทำไมต้องเซ้งกิจการโรงงานแก้วมาทำเอง เพราะโรงงานแก้วที่คุณพ่อผมเอาแม่พิมพ์โคมไฟไปวางไว้ในโรงงานแก้ว เขาแอบสร้างและขโมยขายสินค้าให้คนทั่วไป

 

ค.ห. 7
1.3 ประเภทผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น โดยรู้ความจริงว่า................
1.4 ประเภทผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น โดยรู้ความจริงว่า..................
1.5 .....
1.6 ......
1.7 ........
1.8 ..........
1.9 ...........

ผมบอกเคร่าๆแค่นี้ก็พอ รู้แล้วก็เฉยไว้

 

ค.ห. 8

2. ประเภทของผู้เลือกที่ยอมรับได้แทบทุกอย่าง ขอเพียงเป็นเพียงแค่พระพุทธรูปที่ทำจากแก้วเท่านั้น

ข้อนี้เหมือนผมมากที่สุด ในฐานะที่รู้มากเกินไป ไม่ต้องให้ใครสร้างสตอรี่ เอ้... ก็ไหนจะไม่ว่าใครแล้วไง เอาเป็นว่า การสร้างพระพุทธรูปทุกชนิดทุกขนาดนั้น มีบุญอยู่ในตัว ขอเพียงแค่สร้างให้งดงาม คงทน อยู่ได้ถึง 5,000 พระวรรษาจนกว่าจะสิ้นสุดพระศาสนาเป็นอันใช้ได้

 

ค.ห. 9

สรุปว่า ผมขอย่อประเภทของคนว่ามี 3 ประเภทก็แล้วกันนะครับ คือ

1. ประเภทของผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น

1.? ประเภทของผู้เลือกที่ต้องการแต่ของแท้เท่านั้น โดยรู้ความจริงว่า.........

2. ประเภทของผู้เลือกที่ยอมรับได้แทบทุกอย่าง ขอเพียงเป็นเพียงพระพุทธรูปที่ทำจากแก้วเท่านั้น

 

ค.ห. 10

วิธีเลือกพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่ผ่านการทำผิวมาแล้ว

เริ่มต้นนะครับ เริ่มด้วยเมื่อสำนักต่างๆแกะแม่พิมพ์เหล็กพระแก้วเสร็จแล้ว เอาแม่พิมพ์ไปโรงงานแก้วต่างๆเพื่อทดลองปั๊มตัวอย่าง ส่วนมากก็จะเอาแม่พิมพ์ไปวางไว้ที่โรงงานแก้วที่นัดกันทดลองปั๊ม ในวันที่ทดลองปั๊มก็จะมากันทุกฝ่าย ทั้งเจ้าของโรงงานแม่พิมพ์ ทั้งเจ้าของโรงงานแก้ว และเจ้าของสำนัก พร้อมช่างแก้วทั้งทีม

เมื่อพร้อมทุกคนแล้ว ก็ทดลองปั๊มกัน สีละ 2 - 3 องค์ บางรุ่นเขาเอาแค่สีเดียวก็อาจจะปั๊มขึ้นมา 5 - 6 องค์ เพราะไหนๆก็ต้องวอร์มอัพแม่พิมพ์เหล็กเหมือนตอนสร้างจริงทุกประการ ถ้าปั๊มเช้า 8 - 9 โมงเช้า ประมาณเที่ยงๆก็จะได้พระแก้วที่ออกจากเตาอบแบบสายพานเหล็กแล้ว ก็มีเจ้าของสำนักบางคนคอย บางคนกลับสำนักไปก่อน บ่ายๆหรือพรุ่งนี้ให้เด็กวิ่งส่งไปถึงสำนักก็มี

 

ค.ห. 11

ส่วนมากเขาจะตกลงกันก่อนแล้ว ถึงเรื่องราคาค่าสร้างพระแก้วรุ่นนั้น ขนาดนั้น สีนั้น จึงนัดกันลองปั๊ม ส่วนเจ้าของโรงงานแกะแม่พิมพ์เหล็กที่ต้องมาด้วยก็เพราะบางครั้ง มีการขัดข้องด้านกลไก หรือความเหลื่อมเล็กน้อย อาจต้องนำแม่พิมพ์เหล็กกลับไปแก้ไขบ้างก็มี

เมื่อผ่านการทดลองปั๊มแล้ว ก็มักจะยึดตัวอย่างไว้ดูฝ่ายละ 1 - 2 องค์ต่อ 1 สี พร้อมทั้งใช้ตัวอย่างเป็นองค์บันทัดฐานในการที่สำนักจะคัดเลือกรับของในวันส่งสินค้า ซึ่งส่วนมากก็คือ ทางโรงงานแก้วมักจะต้องส่งพระแก้วที่สร้างเสร็จไปที่สำนักต่างๆที่เป็นตึกแถวของสำนัก และทำการคัดโดยคนของสำนัก

 

ค.ห. 12

การคัดเลือกสินค้า บางครั้งบางสำนักก็โหดมากๆ บางสำนักอาจจะโหดน้อยกว่าบ้าง เรื่องต่างๆเหล่านี้เป็นรายละเอียดที่ก่อให้เกิดประเด็นการย้าย หรือการเปลี่ยนโรงงานแก้วด้วย เพราะสาเหตุต่างๆ รวมทั้ง..... รวมทั้ง....และ.... มากมายหลายประเด็น

เอาเป็นว่า ถ้าโรงงานแก้วไหนดี เจ้าของสำนักก็จะไม่เปลี่ยนโรงงานการผลิตง่ายๆ อ้อ แต่ก็อาจจะย้ายเพราะเรื่องราคาก็มีครับ ทั้งๆที่ราคาก็ถูกมากอยู่แล้ว

 

ค.ห. 13

เมื่อทางสำนักคัดเลือกจากโรงงานแก้วแล้ว ก็จะแยกบางส่วนว่า ส่วนนี้ส่งไปทำกะหลั่ยเงิน กะหลั่ยทอง หรือส่วนไหนจะเคลือบรุ้งเข้ม รุ้งปานกลาง รุ้งอ่อน ส่วนงานพ่นสีสเปรย์นั้น ผมไม่เคยพบในสมัยนั้น คือในช่วง พ.ศ. 2516 - 2520 เพราะถ้าต้องการสีเงิน ก็มีกะหลั่ยเงิน ถ้าต้องการทองก็มีกะหลั่ยทองอยู่แล้ว

 

ค.ห. 14

เมื่อสำนักต่างๆได้รับพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษ และได้คัดเลือกเอาไว้แล้ว ส่วนที่เหลือจากการคัดเลือก คือมีตำหนิ โรงงานแก้วก็นำกลับไป ถ้าที่ตามตกลงกันไว้ พระแก้วที่ถูกตีคืน ทางโรงงานแก้วต้องนำไปทำลาย หลายๆโรงงานมีเครื่องบดแก้ว เพื่อทำเป็นเศษแก้ว สามารถนำมาหลอมใหม่ได้ ตรงนี้ละครับ ที่เกิดเรื่องเกิดราวขึ้น ดังจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้

 

ค.ห. 15

ปีนั้น พ.ศ. 2516 ผมเข้ารับดูแลโรงงานแก้วที่คุณพ่อผมเพิ่งเซ้งมาจากปรมาจารย์ของผม โดยเป็นการเซ้งมีกำหนดระยะเวลาไม่กี่ปี ผมจึงเปิดเผยชื่อโรงงานแก้วนั้นไม่ได้ เนื่องจากทุกวันนี้ ทายาทของปรมาจารย์ซึ่งเป็นทายาทรุ่นที่ 3 ท่านยังดำเนินกิจการโรงงานแก้วที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมมาก ถึงแม้จะย้ายจากสถานที่เดิม แต่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมมาก ไม่บังอาจทำให้ชื่อเสียงของปรมาจารย์เสียหายแม้แต่น้อยได้ครับ

เมื่อผมเข้าดูแล ปีนั้นตามบัตรประชาชนผม ผมอายุ 17 ปี ผมพูดกับช่างแก้วทุกคน รับฟังทุกเรื่อง ซึ่งเรื่องการทำลายพระแก้วที่ถูกตีคืนนี้ ผมฟังมาจากช่างแก้วชื่อจินดา จะจริงตามนั้นหรือไม่? โปรดติดตามครับ

 

ค.ห. 16

จินดาเป็นช่างแก้วที่มีหน้าที่ดูแลเรื่องการทำลายแก้ว บดแก้วให้มีขนาดชิ้นไม่ให้ใหญ่เกินไป เช่น ขวดน้ำอัดลม 7 up เพื่อนำมาเข้าเบ้าหลอมที่แยกสี ซึ่งขวดน้ำอัดลม 7 up นี้ คือสีเขียวที่ใช้หลอมในเบ้าที่สร้างพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษสีเขียวมรกตมากที่สุด ในกรณีพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษสีเขียวมรกตยุคแรกๆ ช่างแก้วจินดาบอกผมว่า เขาเคยทำงานหน้าที่เดียวกันนี้ที่โรงงานแก้วอื่นๆมาก่อน เท่าที่เขาทำงานร่วมกับคนงานหน้าที่เดียวกันนี้ ถ้าคนไหนที่ทำลายพระแก้ว โยนพระแก้วเข้าเครื่องบดโดยไม่มีความเคารพ พอวันดีคืนดี อยู่ๆไม่มีสาเหตุอะไรก็ไปนอนเอาคอพาดรางรถไฟเฉยเลย ส่วนตัวเขาเองที่ไม่เกิดเหตุอะไรกับเขา เพราะเขามีการบอกกล่าว มีการทำหน้าที่เขาโดยการเคารพบูชาพระแก้วทุกองค์ เขาบอกว่า เขาพูดในใจบอกกล่าวต่อสิ่งศักดิ์สิทธ์ตลอด

และผมก็เชื่อเช่นนี้มาตลอด ต่อมาหากมีโอกาส ผมเองจะไม่ทำลายพระพุทธรูปทุกชนิด แม้แก้วจะต้องรีไซเคิ้ล แต่ถ้าใครมาขอ ก็จะให้เขาไป ถือว่าคนเอาไปบูชา เป็นบุญเป็นกุศล ดีกว่าทำลาย

 

ค.ห. 17

ดังที่กล่าวมาแล้วนี้นั้น หากมีพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่มีตำหนิ มีการแตก ร้าว ปริ ปูด บิ่น โดยรวมเรียกว่ามีส่วนที่ต้องการการซ่อม ต่อให้คอหัก แยกออกเป็นกี่ส่วนก็ตาม ผมสนับสนุนว่า ควรซ่อมให้กลับคืนดี หรือทำให้ดียิ่งกว่าเดิมได้ยิ่งดี

ไม่ต้องพูดถึงว่า มีเซียนพระบางท่านทำสีผิวใหม่ ไม่ว่าจะทำด้วยวิธีอะไร ขอเพียงทำให้ดีที่สุดเท่าที่ท่านจะทำได้ครับ

 

สำรองพื้นที่

 

สำรองพื้นที่