"การให้ ที่มีอานิสงส์มาก" (หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)

.
"การให้ ที่มีอานิสงส์มาก"

" .. พระบรมศาสดาทรงตรัสว่า "พระสงฆ์สาวกของพระผ้มี พระภาคเจ้านี้ ที่ท่านปฏิบัติดีปฏิบัติชอบแล้ว เป็นเนื้อนาบุญของโลก ไม่มีเนื้อนาบุญอื่นยิ่งกว่า" นี่การให้นี่ก็หมายความว่า

"การให้แก่ท่านผู้มีกุศลคุณงามความดี สูงส่งอยู่ในตน" หรือว่าท่านผู้บริสุทธื้ หมดจดจากกิเลส ปัญหาทั้งหลายนั่นน่ะ "การให้อย่างนั้นน่ะ ท่านว่ามีผลมาก"

การให้แก่บุคคลทั่วไป บุคคลที่ยังมีกิเลสตัณหาอยู่นี่ "คนทุกข์คนจนคนอนาถา หมู่นี่นะ มันก็มีผลน้อย เพราะเหตุว่า คนเหล่านั้นไม่มีคุณสมบัติอะไรเลย" อุปมาเหมือนอย่าง "ที่ดินที่ไม่มีรสชาติ บุคคลปลูกพืชอะไร ลงไปก็ไม่งาม"

ถึงแม้มันจะเกิดขึ้น "มันก็ไม่งอกงาม นั้นมันจืดไม่มีรสไม่มีชาติ" นั่นแหละเทียบได้กับบุคคลผู้ให้ทานแก่บุคคล "ผู้ไม่มีบุญหรือมีบุญน้อย ดังกล่าวมานั่นแหละ มันก็มีผลน้อย" เหมือนกับปลูกพืชในดิน ที่ไม่มีรสมีชาติ "การที่บุคคลได้ให้ทานแก่ท่านผู้ทรงศีลทรงธรรม ผู้มีบุญมาก ผู้ทำอาสวกิเลสให้หมดสิ้นไปได้ อันนั้นท่านว่ามีผลมาก" .. "

"โอวาทธรรมหลวงปู่เหรียญ"
(หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)

 

อ่านโอวาทหลวงปู่แล้วได้ข้อคิดว่า การให้ไม่ได้อยู่ที่ของมากหรือน้อยอย่างเดียว แต่อยู่ที่ใจผู้ให้และคุณธรรมของผู้รับด้วย เปรียบเหมือนการหว่านพืชลงในนาดี ผลย่อมงอกงาม ขออนุโมทนาที่นำธรรมะดี ๆ มาแบ่งปันครับ