เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๙

ในห้อง 'หลวงพ่อเล็ก วัดท่าขนุน' ตั้งกระทู้โดย iamfu, 15 พฤศจิกายน 2026 เวลา 08:00.

สถานะของกระทู้:
กระทู้ถูกปิด ไม่สามารถโพสต์ตอบกลับได้
ขณะนี้มีคนกำลังดูกระทู้นี้อยู่ 3 คน ( สมาชิก 0 คน และ บุคคลทั่วไป 3 คน )
  1. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,421
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,305
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๙


    ​
     

    ไฟล์ที่แนบมา:

  2. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,421
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,305
    ค่าพลัง:
    +27,032
    วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๑๔ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ เป็นวันขึ้น ๕ ค่ำ เดือน ๑๒ ปีมะเมีย หรือที่เรียกกันว่า "วันเสาร์ ๕" ความจริงถ้าจะว่ากันตาม "ฤกษ์พรหมประสิทธิ์" นั้น ฤกษ์อมฤตโชควันเสาร์ ๕ ค่ำนั้น ใช้ได้ทั้งข้างขึ้นและข้างแรม แต่ว่าในตำราการเป่ายันต์เกราะเพชร ระบุว่าต้องเป็น "วันเสาร์ข้างขึ้น" เท่านั้น เนื่องเพราะถือเคล็ดคำว่า "ขึ้น" ก็คือทำอะไรก็สำเร็จได้ดังใจ

    การที่พวกเราช่วยเหลืองานกันรู้สึกว่ามีความคล่องตัวดีมาก โดยเฉพาะในส่วนของการจัดเก็บหลังงาน ถ้าไม่ใช่บุคคลที่อยู่ในวัด หลังงานแล้ว ๓ ชั่วโมง ถ้ามาถึงไม่เจออะไรเลย ก็จะไม่รู้ว่ามีคนนับหมื่นอยู่ในงานวันนี้มาก่อน

    ตรงส่วนนี้คณะสงฆ์วัดท่าขนุนของเราได้รับคำชื่นชมจากผู้บังคับบัญชาบ่อยมาก ก็คือทุกท่านมีความคล่องตัว รู้งาน แบ่งหน้าที่กันได้ลงตัว ซึ่งเรื่องพวกนี้จะว่าไปแล้วก็คือพวกเราปฏิบัติตามหลักธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็คือ "หลักอปริหานิยธรรม" โดยเฉพาะในข้อของ การประชุมร่วมกันเป็นเนืองนิตย์ พร้อมเพรียงกันประชุม พร้อมเพรียงกันเลิกประชุม เชื่อฟังพระเถระผู้เป็นประธานในที่ประชุมนั้น จึงทำให้เราท่านทั้งหลายถึงเวลาก็ประชุมแบ่งงานกัน โดยลงตัวอย่างที่วัดอื่นทำไม่ได้

    ส่วนในเรื่องของวัตถุมงคลนั้น ต้องบอกว่าหมดสิ้นทุกสิ่งอัน..! เพราะว่า "พระสมเด็จคำข้าวมหาลาภปลดหนี้แดนพุทธภูมิ" จำนวน ๓๐,๐๐๐ องค์ ก็จำหน่ายหมดใน ๒ ชั่วโมง น้ำมนต์เสาร์ ๕ มากกว่า คือ ๓๖,๐๐๐ ขวด แล้วก็หมดเร็วกว่าอีกด้วย..!

    ต้องบอกว่าถ้าญาติโยมทั้งหลายไม่มีประสบการณ์ตรงนี้ ก็จะไม่เกิดศรัทธาและแย่งกันบูชาวัตถุมงคลเหล่านี้ ซึ่งถ้าพูดไปแล้ว วัดอื่นเขามักจะเห็นเป็นของตลก ก็คือกระผม/อาตมภาพบอกว่า "ถ้าตัวเองอยากได้ยังต้องไปจอง หรือไปบูชาด้วยตนเอง ไม่อย่างนั้นแล้วก็ไม่มีสิทธิ์ได้เหมือนกัน..!"

    เนื่องเพราะว่าทางเจ้าหน้าที่รับผิดชอบตรงเป็นไม้บรรทัด ต่อให้เป็นเจ้าอาวาสวัดท่าขนุนก็ห้ามใช้สิทธิพิเศษ เนื่องเพราะว่าถ้าให้สิทธิพิเศษผู้ใดผู้หนึ่ง ก็จะมีคนอ้างถึง และในที่สุดก็ต้องให้สิทธิ์เขาบ้าง ทางคณะทำงานจึงตัดสินใจว่า แม้แต่หลวงพ่อก็ต้องทำตามกติกาของเขา ซึ่งกระผม/อาตมภาพก็เห็นด้วย..!
     
    แก้ไขครั้งล่าสุด: 16 พฤศจิกายน 2026 เวลา 06:56
  3. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,421
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,305
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เนื่องเพราะว่าตั้งแต่สมัยอยู่ถวายการรับใช้ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อฤๅษีฯ" วัดท่าซุง ก็เป็นบุคคลที่ตั้งกฎเกณฑ์กติกาขึ้นมา เนื่องเพราะสงสารที่หลวงพ่อท่านอายุมากแล้ว ถึงเวลารับสังฆทาน ก็ต้องนั่งโยกหน้าโยกหลังแจกวัตถุมงคล ไหนจะต้องพูดคุยกับญาติโยม จะต้องให้พรเมื่อญาติโยมถวายสังฆทาน จึงกราบขออนุญาตท่านว่า "ขอเป็นผู้แจกวัตถุมงคลแทน"


    ซึ่ง "พระเดชพระคุณหลวงพ่อ" ท่านก็เห็นด้วย เนื่องเพราะว่าลำบากมานาน แต่ไม่มีใครกล้าพูดกล้าขอ แต่ว่าใหม่ ๆ ญาติโยมก็ไม่อยากรับจากมือเด็กวัยรุ่นอย่างกระผม/อาตมภาพ อยากจะรับจากมือหลวงพ่อมากกว่า จนกระทั่งหลวงพ่อท่านต้องพูดเองว่า "ในเมื่อเขากำหนดกติกาขึ้นมาแล้ว ก็ให้ทำไปตามนั้น"

    ดังนั้น..ในเมื่อคณะทำงานของวัดท่าขนุนกำหนดกติกาขึ้นมา กระผม/อาตมภาพจึงปฏิบัติตามโดยไม่มีข้อแม้เช่นกัน ไม่ให้ใคร
    มีโอกาสไปอ้างได้ว่า คนนั้นเป็นคนใน คนนี้เป็นคนนอก คนนั้นได้สิทธิ์พิเศษ คนนี้ไม่ได้ เนื่องเพราะว่าเจ้าอาวาสก็ไม่ได้สิทธิ์พิเศษเหมือนกัน แล้วงานไหนถ้าเผลอทำงานเพลิน จองไม่ทัน ก็อดเหมือนกัน..!

    เมื่อพูดให้พระเถระที่อื่นฟัง ส่วนใหญ่ก็เห็นเป็นเรื่องตลก เอามาหัวเราะกัน ญาติโยมจำนวนหนึ่งก็ไม่ยอมเชื่อ มักจะมาขอวัตถุมงคลรุ่นนั้นรุ่นนี้จากกระผม/อาตมภาพอยู่บ่อย ๆ ครั้นบอกว่า "ไม่มี" เขาก็บอกว่า "วัดอื่น ๆ อย่างน้อยก็ต้องเก็บเอาไว้รุ่นละลังสองลัง" กระผม/อาตมภาพยืนยันว่า "วัดท่าขนุนเห็นแก่เงิน มีเท่าไรก็ขายเกลี้ยง..1"

    จึงกลายเป็นเรื่องที่ท่านทั้งหลาย จะว่าไปแล้ว ก็เป็น ๑ ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ เวลาไปจองหรือว่าเข้าคิวเพื่อบูชาวัตถุมงคล ก็คงต้องลุ้นกันตัวโก่งว่าจะทันหรือไม่ ? เป็นประสบการณ์โหดที่หลายท่านผ่านมาด้วยตนเองแล้ว บางท่านจองไป ๑๐๐ องค์ ปรากฏว่าได้แค่องค์เดียว เนื่องจากหมดพอดี กลายเป็นเรื่องที่เอาไปพูดคุยกันได้อีกนาน..!

    ส่วน "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." เจ้าคณะตำบลบางขนุน เจ้าอาวาสวัดอุทยาน ท่านเอารูปที่ถ่ายในงานมาปรารภกับกระผม/อาตมภาพว่า "นึกไม่ออกเลยว่าสมัยหลวงปู่ปาน คนจะเยอะขนาดไหน ?" กระผม/อาตมภาพก็ไม่ทราบเหมือนกัน เพียงแต่ว่าถ้าเป็นยุคของ "หลวงพ่อฤๅษีฯ" วัดท่าซุง ถึงเวลาจัดงานเป่ายันต์เกราะเพชร จะมีญาติโยมมาประมาณ ๒ แสนคน ซึ่งถ้าหากว่านึกถึงคนจำนวนมากขนาดนั้น แล้วหลักพันหลักหมื่นของวัดท่าขนุนเรา ก็ยังไม่ได้เศษเสี้ยวเดียวของหลวงพ่อท่าน..!
     
    แก้ไขครั้งล่าสุด: 16 พฤศจิกายน 2026 เวลา 06:56
  4. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,421
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,305
    ค่าพลัง:
    +27,032
    พวกกระผม/อาตมภาพเคยตั้งคำถามกับหลวงพ่อฤๅษีฯ ท่านว่า "ลักษณะคนมากแบบนี้ จะถือว่าหลวงพ่อดังกว่าหลวงปู่ปานได้หรือไม่ครับ ?" ท่านบอกว่า "ไม่ได้ เพราะว่าสมัยข้ามีทั้งวิทยุ มีทั้งโทรทัศน์ มีทั้งหนังสือพิมพ์ มีทั้งโทรศัพท์ คนยังมากันแค่นี้เอง แต่สมัยหลวงปู่ปาน อย่างดีก็แจวเรือไปบอกกล่าวว่าวัดจะมีงานแค่นั้น แล้วที่เหลือเขาส่งข่าวกันปากต่อปาก"

    หลวงพ่อท่านบอกว่า วันงานเรือจอดแน่นขนัดอยู่หน้าวัดบางนมโค ชนิดเดินข้ามฝั่งแม่น้ำได้โดยที่ไม่ต้องอาศัยสะพาน โรงครัวหุงข้าวด้วยกระทะใบบัวพร้อมกันทีละ ๘ กระทะ ไม่ทันให้ญาติโยมกิน ถ้าทุกคนนึกไม่ออกว่ากระทะใบบัวใหญ่ขนาดไหน ? ก็ให้ผู้ชายตัวโต ๆ กางแขนออกมาจนสุด ก็จะกว้างประมาณนั้น..!

    ในชีวิตกระผม/อาตมภาพเห็นแบบนี้อยู่ที่เดียว ก็คือ "วัดเขาตามะยะ" ที่เมืองพะอาง ประเทศพม่า "หลวงพ่อวัดเขาตามะยะ" ท่านหุงข้าวทีละ ๑๒ กระทะใบบัว ไม่ทันกินเหมือนกัน แต่ว่าเห็นด้วยสายตาว่าคนไปอยู่ไปกินกับท่านเป็นหมื่นเป็นแสน พระโดนกำหนดให้ฉันเช้าตอนตี ๔ ต่อจากนั้นก็เป็นสามเณรและแม่ชี ตามด้วยฆราวาส กว่าจะเก็บล้างเสร็จก็ได้เวลาฉันเพลอีกแล้ว และเป็นแบบนี้ทุกวัน..!

    แต่ในส่วนของวัดท่าซุงนั้น กระผม/อาตมภาพเห็นด้วยตาตนเอง งานเป่ายันต์เกราะเพชรครั้งแรก คือ วันเสาร์ที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๒๕ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อฤๅษีฯ" จัดงานเป่ายันต์เกราะเพชรครั้งแรกที่ศาลาพระพินิจอักษร (ทองดี) ซึ่งถือว่าเป็นศาลาการเปรียญที่หลังใหญ่มากแล้ว ยังต้องจัดเป่ายันต์ถึง ๔ รอบ คนถึงจะหมด..!

    พองานเป่ายันต์เกราะเพชรครั้งที่ ๒ ก็คือวันเสาร์ที่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๒๖ ย้ายมาจัดที่ศาลา ๒ ไร่ ซึ่งยังสร้างไม่ทันจะเสร็จ จำเป็นจะต้องเอาปูนซัดเพื่อให้พื้นคอนกรีตแห้ง แล้วให้ญาติโยมนั่งคลุกฝุ่นปูนไปอย่างนั้น ขนาดนั้นญาติโยมก็ยังแห่กันมาจนกระทั่งต้องจัดการเป่ายันต์ถึง ๒ รอบ และโยมที่มากินข้าวหมดไปเป็นข้าวสาร ๒๒ กระสอบ..! หนักกระสอบละ ๑๐๐ กิโลกรัม ไม่ใช่กระสอบละ ๑๐ กิโลกรัม ๕ กิโลกรัมอย่างในยุคนี้

    พองานเป่ายันต์เกราะเพชรครั้งที่ ๓ วันเสาร์ที่ ๓ มกราคม ๒๕๒๗ ประตูศาลา ๒ ไร่พัง..! เนื่องเพราะว่าเวลาเป่ายันต์ ท่านให้ปิดประตูเพื่อไม่ให้คนยัดเข้ามาเพิ่ม แต่ข้างหลังไม่ฟังเสียง ดันกันเข้ามาจนประตูเหล็กยืดหลุดไปทั้งชุด..! ที่หนักกว่านั้นก็คือมีโยมที่ขาดอากาศหายใจ อาเจียนรดหลังคนที่อยู่ข้างหน้าเสียเต็มตัว แล้วคน ๆ นั้นก็ขยับไปไหนไม่ได้ ต้องปล่อยให้แห้งคาตัวไปเอง..!
     
    แก้ไขครั้งล่าสุด: 16 พฤศจิกายน 2026 เวลา 06:56
  5. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,421
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,305
    ค่าพลัง:
    +27,032
    งานนั้นแค่ช่วงเช้า ก็คือตั้งแต่เช้าถึงเที่ยง หุงข้าวสารเลี้ยงคนไป ๒๐ กว่ากระสอบ พูดง่าย ๆ ว่างานเป่ายันต์ครั้งที่ ๒ หุงข้าวเลี้ยงคนไป ๒,๒๐๐ กิโลกรัม นั่นงานทั้งวัน แต่พองานเป่ายันต์ครั้งที่ ๓ แค่ช่วงเช้าหมดข้าวสารไปแล้ว ๒,๐๐๐ กว่ากิโลกรัม แล้วหลังจากนั้นจำนวนผู้คนก็จะอยู่ในประมาณนั้นตลอด พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านถาม "พระ" ว่า "คนมาประมาณเท่าไร ?" พระท่านตอบว่า "ประมาณ ๒ แสนคน"

    แต่ว่านั่นยังไม่ใช่งานที่ใหญ่จริง ๆ เนื่องเพราะว่างานที่ใหญ่จริง ๆ นั้น ก็คือวันเสาร์เป็นงานเป่ายันต์เกราะเพชร วันอาทิตย์เป็นงานประจำปีของวัดท่าซุง แปลว่ามีงานต่อเนื่อง ๒ วัน ผู้คนแห่กันมาเกิน ๓ แสนคน ซึ่งคนที่มาในระดับนี้มีแค่ ๒ ครั้งเท่านั้น ก็คือครั้งนี้กับครั้งที่ท่านจัดงานศพจำลองของท่านเองในปี ๒๕๓๐

    ถ้าถามว่าคนมากขนาดไหน ? ก็ขนาดที่ท่านขยายพื้นที่สร้างศาลา ๑๒ ไร่แล้วไม่พอ ที่นอนก็มีให้ญาติโยมไม่พอ ทั้ง ๆ ที่มีห้องพักเป็นพัน ๆ ห้อง ถึงขนาดญาติโยมต้องซื้อหนังสือพิมพ์เก่าไปปูพื้น แล้วก็นอนในศาลา ๑๒ ไร่ สมัยนั้นหนังสือพิมพ์ชั่งกิโลขาย กิโลกรัมละ ๒ สลึง เขาขายหนังสือพิมพ์เก่าฉบับละ ๖ สลึง ๒ บาท ให้คนไปปูนอน..!

    ส่วนงานจัดงานศพจำลองของท่านนั้น ศาลา ๑๒ ไร่แน่นจนแทบไม่มีที่หายใจ แล้วกระผม/อาตมภาพก็ "ดวงเฮง" มาก เพราะว่าหลวงพ่อท่านกำหนดให้เป็นคนพรมน้ำมนต์สะเดาะเคราะห์ให้กับญาติโยม โดยที่เอาแท็งค์น้ำ ๒,๐๐๐ ลิตร ๒ ใบใส่น้ำมนต์ ไปวางไว้บนสะพานลอย ซึ่งพาดอยู่ระหว่างศาลา ๒ ไร่กับศาลา ๑๒ ไร่ กระผม/อาตมภาพพรมน้ำมนต์ ๔,๐๐๐ ลิตรจนหมดเกลี้ยง..! ตัวเองเปียกโชกตั้งแต่หัวจรดเท้า เหมือนกับโดนราดด้วยน้ำหลายถัง เนื่องเพราะว่าพรมทีตัวเองก็เปียกหยดหนึ่งสองหยด แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือยกแขนไม่ขึ้นไป ๕ - ๖ วัน..!

    พวกเราลองนึกดูว่า ถ้าคนมากขนาดนั้น แล้ววัดเราแค่หลักพันหลักหมื่น ไม่มีทางที่จะเทียบกับครูบาอาจารย์ได้เลย แล้วท่านเองก็ยังยืนยันว่า "หลวงปู่ปาน" ดังกว่า ซึ่งกระผม/อาตมภาพที่เล่นวัตถุมงคล เครื่องรางของขลังก็เห็นด้วย เพราะว่าวัตถุมงคลของหลวงปู่ปาน ถ้าหากเป็นพระหกกษัตริย์ ที่ทรงสัตว์ต่าง ๆ หกชนิด องค์สวย ๆ ปัจจุบันนี้ในตลาด แสนกว่า ๒ แสนบาท เขายังบูชาเป็นว่าเล่น..!

    ส่วนวัตถุมงคลของหลวงพ่อวัดท่าซุง มีเพียงบางรุ่นเท่านั้นที่ถึงระดับแสน นอกนั้นก็ยังอยู่ในระดับพันต้น ๆ จนกระทั่งถึงหมื่นต้น ๆ เท่านั้น จึงเป็นอะไรที่เราท่านทั้งหลายจะต้องทำใจเลยว่า ครูบาอาจารย์ที่ท่านสั่งสอนเรามา ถ้าไม่เก่งจริง ท่านสอนเราไม่ได้ โดยเฉพาะไอ้ประเภทหัวแข็งอย่างกระผม/อาตมภาพ ที่ตามพิสูจน์หลวงพ่อท่านอยู่หลายปี กว่าจะยอมรับอย่างแท้จริง..!

    สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกเล่าแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

    พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
    เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
    วันเสาร์ที่ ๑๔ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
    (ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
     
    แก้ไขครั้งล่าสุด: 16 พฤศจิกายน 2026 เวลา 06:57
สถานะของกระทู้:
กระทู้ถูกปิด ไม่สามารถโพสต์ตอบกลับได้

แชร์หน้านี้

กำลังโหลด...